DW B

De teksten van de laureaten van Babylons Interuniversitaire Literaire Prijs 2026 lees je nu online op onze website. Benieuwd naar dit jonge talent?   

Op 20 september 2026 werd Ruimten rondom voorgesteld tijdens ZuiderZinnen.

Er zijn opnieuw twee nieuwe afleveringen van de Inktpodcast te beluisteren!

Op 20 september wordt Ruimten rondom voorgesteld tijdens ZuiderZinnen.

Aan de vooravond van de bekendmaking van de volgende Nobelprijs voor Literatuur reikt Passa Porta zijn negende Nobele Prijs uit aan Georges Perec.

Carmien Michels volgt Erwin Jans op, die blijft meewerken als auteur of gastcurator.Michels wordt de eerste vrouwelijke hoofdredacteur in 126 jaar, sinds de oprichting van DW B in 1900. We zijn verheugd haar te verwelkomen omwille van haar veelzijdige profiel, verfrissende kijk op het literaire veld en haar sterke gedrevenheid.

Het is bijna onmogelijk Lucas Rijnevelds poëzie los te lezen van alle publieke kennis over de dichter: de zoektocht naar diens genderidentiteit kan niemand zijn ontgaan. Het maakt de lezing van zijn nieuwe bundel Als zee uit hond tot een ambigue ervaring: wat zit in deze gedichten zelf verscholen en welke bespiegelingen voegen wij eraan toe?

Johnnie Walker is een roman over een fles whisky, maar de fles is vooral de spiegel waarin Connie Palmen zichzelf bekijkt. Veertig jaar lang was ze voor de verteller een soort vervanggezelschap: een trouwe maat die nooit tegensprak. Maar wie aandachtig leest, ziet dat het eigenlijke onderwerp elders ligt: in haar monomanie, haar onbuigzaamheid en haar compromisloze houding in alles wat ze onderneemt. Dat zijn wellicht de typerende, radicale karaktertrekken van een verteller die we met schrijfster Connie Palmen mogen vereenzelvigen. In deze roman zet de laatste winnaar van de Constantijn Huygens-prijs haar studie naar zichzelf voort.

Wat als je nog maar één ambitie hebt? Niet: een betere versie van jezelf worden, carrière maken, een prestigieus project binnenrijven, de volgende bouwmeester worden of een boek schrijven. Nee, gewoon: elke dag duizend meter zwemmen.

Het is raar om over De dichter en de duivel van Lieke Marsman (1990-2026) te schrijven. In de eerste plaats is dat omdat Marsman zo belachelijk oneerlijk jong aan kanker is overleden; in de tweede plaats omdat je daar niet omheen kunt in een bespreking van haar laatste bundel. Misschien is het wel een kwestie van derde of zelfs vierde plaats, want zoveel ruimte kan zo’n overlijden innemen. De dood lijkt nu eenmaal een enorm convergerende invloed te hebben op kunstbeleving. Ik denk nu ook aan het tien jaar geleden verschenen laatste album Blackstar van David Bowie, die een week later overleed en elke poprecensent steeds dezelfde twee, hooguit drie zinnen citeerde om te beargumenteren dat het om een afscheidsalbum ging. Is De dichter en de duivel een afscheidsbundel? Ja, wellicht, of ten dele, maar daar is de bundel net te divergerend voor. Kom ik op terug, beloofd.

In Donald Niedekkers roman Nevenwezen volgen we een anonieme jongen die in de jaren zeventig en tachtig opgroeit in de Zaanstreek, in een landschap gedomineerd door rivier en windmolens. In zijn Zaanse dorp loopt hij geregeld binnen bij kapper Pluis, boekhandelaar Noomen of bakker Fijn. De sfeer is er hoffelijk en gemoedelijk. De jongen raakt bij de kapper in de ban van een rubberen bolletje dat een magisch wolkje damp verspreidt en wordt wereldwijs door de boeken die hij bij Noomen vindt.

Soms kom je een boek tegen waarvan de kaft en de inhoud opmerkelijk goed bij elkaar passen. De nieuwe dichtbundel van Paul Demets, De doodstrompet, is precies zo’n dichtbundel: het tij, een kolkende zee en een woelig strand, gevat in zwart-wit, donker en licht, in optimaal contrast. Het is vertrouwd enerzijds, dreigend anderzijds; en dat is precies het heersende gevoel in deze bundel, waarin voortdurend wordt gelaveerd tussen leven en dood.