As dust alights

Verschenen in: Terra recognita
Vincent Delbrouck


Vincent Delbrouck richt de camera op vrienden en geliefden in Havana en flitst heen en weer tussen de straat en privaat terrein, tussen poëtische documentaire en ‘dirty realism’. Polaroids, snapshots en tekeningen worden gemonteerd met fragmenten uit brieven, e-mails en gedichten. Delbroucks benadering is aanstekelijk direct en soms confronterend persoonlijk, rien dans les poches en rien à foutre met fotojournalistiek. Geen social victims in de straten van Havana, geen objectiverende afstand, geen toeristische blik die het exotische van de ander versterkt, maar een poëtische visie, even subjectief als autofictief. Rauwe snapshots van street gangs alterneren met sensuele portretten, verstilde natures mortes en exotische interieurs, alles zinderend in het verblindend blauwe Cubaanse licht.

Sinds januari 2010 verblijft V.D. met zoon en geliefde in Kathmandu, waar hij werkt aan een tweede boek dat weer een ander terra recognita zal heruitvinden. In DW B presenteert hij een vingeroefening van dit work in progress. Hij brengt disparate fragmenten van zijn beleving als vreemdeling in deze nog onbekende wereld samen in een intimistische sequentie. De onderwerpen zijn heel eenvoudig. Alles is een beeld waard, hoe triviaal en alledaags ook. Een stoel, een meisje dat in haar schaduw kijkt, de kromming van een boomstam, een zwart geitje met een bel. Er gebeurt niet veel. Het gaat niet zozeer over Nepal dan wel over V.D.’s intuïtieve aftasten van het alledaagse leven in Kathmandu: de ontdekking van dat heel andere licht, de verschuivende zone tussen licht en schaduw en wat daarin verdwijnt, zacht vlammende kleuren die voortdurend veranderen, toevallige interacties en impressies, de schoonheid van details. De reeks suggereert een levendig gevoel van tijd en plaats, het hier en nu, het zoeken naar zichzelf daarin, en een alerte aandacht voor de intervallen van het leven, dat langs de fotograaf stroomt terwijl hij stilstaat en kijkt, verwonderd door de intensiteit en de gratie van dit moment. En toch is het geen documentaire. Het is veel boeiender deze sequentie te bekijken als een filmische haiku, of als een fotografisch kortverhaal.
       Fotografie heeft veel interessante links met literatuur, met observeren, beschrijven en verbeelden. De recent overleden Amerikaanse fotograaf Larry Sultan vergeleek zijn eigen praktijk als fotograaf met die van Raymond Carver wiens kortverhalen hij bewonderde: ‘You think, “he’s seen this,” but he’s taking that moment of observation and letting it go, giving it some wings, following it, rather than nailing it. You’re riffing off of reality.’


Keuze en tekst: Inge Henneman (FotoMuseum Provincie Antwerpen)
Vormgeving: Luc Derycke