Stad van Verloren Wandelingen

Verschenen in: Pseudovertalingen
Auteur: Liviu Campanu

 

Vertaald uit de Engelse vertaling van Patrick McGuinness door Ortwin de Graef en Erik Derycke

  

Liviu Campanu (1932-1994) was een dichter en universiteitsdocent uit Boekarest die uit de gratie van het Ceauseşcu-regime viel. Nadat hij gedichten had geschreven over de vernieling van het oude Boekarest werd Campanu uit de Schrijversbond gezet en aangeklaagd als een ‘reactionaire nostalgist’. Hij werd ontslagen uit zijn positie aan de Universiteit van Boekarest en in 1984 uitgestuurd om een onderwijscentrum voor arbeiders te leiden in Constanţa, de stad aan de Zwarte Zee die, onder haar toenmalige Romeinse naam Tomis, onderdak bood aan Ovidius tijdens diens jaren van ballingschap. Campanu’s bescheiden maar geconcentreerde poëtische œuvre bestaat uit droeve bezinningen over plaats en plaatseloosheid, en over een bijzondere soort precaire verveling die het intellectuele leven in een totalitaire staat kenmerkt.

            Hij werd nooit gearresteerd en had het in materieel opzicht niet moeilijker dan veel van zijn landgenoten die de beproevingen van de Ceauseşcu-jaren moesten ondergaan, maar zijn bewegingsvrijheid was wel beperkt en hij mocht Constanţa niet verlaten. Nadat hij uit de Schrijversbond was gezet werd hij ook geweerd uit de literaire en culturele tijdschriften, al werd wel af en toe naar hem verwezen door officiële critici. Een van die critici noemde Campanu’s gedichten ‘variaties in mineur op een bourgeois Ovidius-complex’, een frase die Campanu zo beviel dat hij ze gebruikte als titel van een van de drie dichtbundeltjes die hij in eigen beheer liet drukken en verdeelde onder zijn vrienden. Naast deze bundeltjes bestaat zijn verzameld werk uit een boek gepubliceerd door de staatsuitgeverij in 1976 (een tijd van relatieve culturele openheid in Roemenië), en nog een map gedichten en notities die gevonden werd na zijn dood. Het was Campanu’s bedoeling om dit materiaal samen met de bundeltjes uit te geven in één volume met als titel Stad van Verloren Wandelingen, een allusie op de vernietiging van het oude Boekarest waar hij nooit naar terugkeerde, zelfs niet toen het hem weer toegelaten was.

            Na de val van Ceauseşcu in 1989, waarvan volgens een verblufte criticus ‘zijn poëzie geen spoor bevat behalve dan in de vorm van een verzuim zo schokkend dat het hele werk overweldigt’, werd Campanu zijn oude job en een zitje in het bestuur van Roemeniës belangrijkste literaire tijdschrift aangeboden. Om nog steeds onduidelijke redenen wees hij dit aanbod af en bleef hij in Constanţa tot zijn dood.

 

De vertaalde gedichten lees je in de papieren versie van DW B 2017 2.