Een gevoel voor avontuur. De bekeerlinge, zevende roman van Stefan Hertmans

Verschenen in: Pseudovertalingen

 

Je me disais: ‘Ce sentiment d’aventure, il n’y a peut-être rien au monde à quoi je tienne tant. Mais il vient quand il veut; il repart si vite et comme je suis sec quand il est reparti! Me fait-il ses courtes visites ironiques pour me montrer que j’ai manqué ma vie?’

Jean-Paul Sartre

 

‘Elk kreatief individu doorloopt de grote Europese sferen in een paar decennia’, zo schreef Stefan Hertmans op de tweede bladzijde van zijn romandebuut Ruimte uit 1981. In de herfst van 2016, 35 jaar en haast een half mensenleven later, verscheen zijn zevende roman De bekeerlinge. Het werk van Hertmans als creatief individu is in die paar decennia zeker geregeld van sfeer gewijzigd. Zijn traject als romancier is uniek en onvoorspelbaar, in die mate dat er een spannende roman aan zou kunnen worden gewijd.
            In 1974, op 23-jarige leeftijd, studeerde Hertmans af met een licentiaatsthesis over het werk van Paul de Wispelaere, met als ondertitel Een onderzoek naar een aantal aspecten van de therapeutische Nouveau Roman. Hij zocht in diens oeuvre een evenwicht tussen autonomie en engagement en tussen esthetiek en ethiek, en hij nam alvast een aantal keer positie in als auteur, zoals in deze veelzeggende zin:

De fundamentele autonomie-idee die (terecht!) de mimesis-theorie loochent, breidt echter ten onrechte de niet-reële werkelijkheid van de tekst uit ‘tot een algemene onmogelijkheid om adekwate mededelingen te doen over de realiteit’.

 

De volledige tekst lees je in de papieren versie van DW B 2017 2.