DW B 2015 4: Onmogelijk scenario

Voorwoord
Onmogelijk scenario

Wanneer noemen we een scenario 'onmogelijk'? Waarom krijgt de uitdrukking vaak een pejoratieve connotatie? Als een scenario onmogelijk blijkt te zijn, is dat dan een reden om het af te schrijven? Moet er geen vrijplaats komen in onze literatuur, een toevluchtsoord voor alle scenario's die nooit de werkelijkheid kunnen halen? Gedreven door die vragen vroeg Maud Vanhauwaert enkele schrijvers om een onmogelijk scenario te schrijven. Ze kregen de vrijheid om zowel het begrip 'scenario' als 'onmogelijk' op een hoogst eigen manier te interpreteren. Ze gaf hun ook een aantal regels mee die ze naar hartenlust konden hanteren, parodiëren of negeren. De opdracht genereerde heel verschillende teksten van Dick Tuinder en Aryan Kaganof (twee filmscenaristen), Hanneke HendrixDelphine LecompteBernhard ChristiansenRebekka de WitFrank KeizerRozalie Hirs en Leentje Vandenbussche.

        Voorts in dit nummer: een citybook van Tim Etchells, poëzie van Annemarie Estor, proza van Jan Buts, 'Boeken' door Bart VervaeckSven Vitse en Jeroen Dera en de 50e,  laatste keer tijdschriften door Sven Vitse

In deze editie