DW B 2002 4: De grote Oedipusschreeuw

Voorwoord

Het zich inspireren op Grieks-Latijnse stukken en verhalen is een voorbeeld van wat Jacques Derrida 'itérabilité'  noemt, de mogelijkheid om verhalen in steeds nieuwe contexten te gebruiken, waarbij het 'origineel' in de mist der tijden verdwijnt. Zo waren de theaterstukken van de antieken zelf al geïnspireerd op oudere verhalen en mythologische figuren. De eeuwige fascinatie van toneelschrijvers, dramaturgen en regisseurs voor de antieken heeft onder andere te maken met de aangrijpende reactie van het koor, dat zingend zijn lot verfoeit of bezweert. De goden worden dan metaforen voor al wat groter is dan wij, te groot. We zingen onze eigen kwellende creaturen stuk.

In deze editie