DW B 1999 3: Zuid-Afrika

Voorwoord
Zuid-Afrika

Riet de Jong-Goossens stelde deze aflevering over de actuele, in het Afrikaans geschreven, literatuur uit Zuid-Afrika samen. In zekere zin gaan de auteurs van nu terug naar vroeger, naar de tijd voor de apartheid, toen het Afrikaans niets te maken had met de ‘zuivere’ taal van de blanke overheerser. De auteurs van de post-apartheid, van na 1991 dus, zullen wat de oraliteit van de taal betreft vaak opnieuw aanknopen bij de periode van 1948. Tegelijk zullen vele Zuid-Afrikaanse schrijvers – zo betoogt Etienne van Heerden in zijn essays – vanuit een postkoloniale, zeg maar postmodernistische mentaliteit literatuur bedrijven. Marlene Dumas verwoordt uitstekend waar deze DW B-aflevering voor staat. ‘Kuns wat die reëls breek of verskuif, interesseer my.’ Om het nog anders te formuleren: het nummer verkent ‘het politieke potentieel van het postmodernisme’ (Etienne van Heerden) – zoals ook gebeurde in afleveringen over onder andere video en terrorisme, het multiculturele, contaminatie en de stad, ontregelende fotografie, schrijven en engagement, het subversieve beeld … Waar Dirk van Bastelaere steeds prekeriger en hartverscheurender om roept – een ‘authentiek’ (sic!) ‘ethisch postmodernisme’: we doén het. Maar natuurlijk niet altijd. Want het verschil is ons te lief.

In deze editie