Net verschenen: DW B 2014 2 Vangnet

Vele postmoderne romans lijken een ‘vangnet’ te hebben: de auteur dekt zich in door fundamentele kritiek op zijn werk, samen met de weerlegging ervan, al in zijn tekst in te weven. Het vangnet is een vrijgeleide voor vrijblijvendheid. Zou het kunnen dat met het ‘vangnet’ een literaire notie is gemunt? Met dit nummer van DW willen samenstellers Christophe van Gerrewey en Daniël Rovers een eenvoudige vraag stellen: hoe kan een auteur in een tekst springen zonder eerst een vangnet te installeren? En wat voor tekst ontstaat er in dat geval? Eerder dan de vraag theoretisch te beantwoorden, verzamelen ze voorbeelden van teksten met en zonder vangnet. In dit nummer leest u een niet eerder in boekvorm verschenen essay van Patricia de Martelaere, dagboeknotities van Baudelaire in een vertaling van Rokus Hofstede, essays van Zadie Smith, Christophe van Gerrewey en Daniël Rovers, een vroege en onbekende tekst van Daniël Robberechts en een kortverhaal van David Foster Wallace.

        Ook in dit nummer: vertalingen en interpretaties van Samuel Becketts ‘Comment dire’, ingeleid door Marc Kregting. Proza van Bouke Billiet, poëzie van Johan Reyniers. De Jonge wolven discussiëren over oprechtheid en ironie bij De Jeugd van Tegenwoordig en in Sjeumig van Pepijn Lanen. In de ‘Boeken’ bespreekt Jeroen Dera de schoonheid van de destructie bij Martijn den Ouden en analyseert Marieke Winkler Astrid Lampes Rouw met diertjes.

        Beelden in dit nummer zijn van de IJslandse kunstenaar Sigtryggur Berg Sigmarssson.

Klik hiernaast op Laatste nummer voor de inhoudsopgave.